نمی دانم تا چه حدودی مناظره های "محمد باقر نوبخت" و "حسین مرعشی" را با نمایندگان احمدی نژاد یادتان هست؟! همان مناظراتی که به اذعان بسیاری از کارشناسان باعث سقوط سنگین محبوبیت هاشمی گشت؛ اما وقتی مصاحبه –بخوانید هجونامه- اخیر اخوی کوچکتر رفسنجانی یعنی "محمد هاشمی" را مرور می کردم ناخودآگاه به یاد آن مناظره ها افتادم و شباهت زیادی در قالب و نوع اظهار نظرهای این افراد دیدم.

گویی هنوز این بندگان خدا فکر می کنند روزهای منتهی به سالهای دهه هفتاد شمسی درگذر هستند و این آقایان به انضمام ارباب و نوچه هایشان در رویای شیرین حکومتگری بر مردم سیر و سیاحت می کنند. روزهایی که "تبختر" و "از دماغ فیل افتادگی" جزء تفکیک ناپذیر رفتار و منش طفیلی های "سردار سازندگی" بود؛ لکن متاسفانه یا خوشبختانه "کارگزاران" هنوز متوجه نشده اند که از بعد از دوم خرداد 1376 مردم بشدت با این نوع گفتمان سر ستیز دارند و علت اصلی رویکرد بیست میلیونی مردم به "محمد خاتمی" که با ظاهری مهربان و لطیف، از در "تساهل و تسامح" و "زنده باد مخالف من" وارد شد، همین خط و نشان کشیدن ها و قیم مآبی های این دوستان بود.

نکته جالبی که در پایان مصاحبه برادر کوچک رفسنجانی به چشم می خورد ادعای التزام جدی به "ولایت فقیه" و مبانی و منویات مقام معظم رهبری است؛ ادعایی که پاراگراف به پاراگراف این مصاحبه خلاف آن را فریاد می زند و خدا را شکر که محمد هاشمی با قاطعیت و صراحت حرف دلش را زد تا این شک ضعیف در دل بسیاری از افراد رخت بربندد که کارگزارانیها هنوز هم در شاهراه ولایت رکاب می زنند. (برای اینکه خاطر جمع شوید + و + را بخوانید و مقایسه بفرمایید)

در تمام مصاحبه تنها در یک جا "محمد هاشمی" حقیقت را واگویه کرده و آن هم آنجا بود که گفت: "دولت نهم هیچ شاخص مثبتی ندارد"؛ خوب این بنده ی خدا راست می گوید! وقتی زاویه دید سیاسی یک جریان زاویه ای "لیبرال پرستی" باشد و از کنه وجود معتقد باشد که "در مطالعات خود در حزب كارگزاران سازندگي به اين نتيجه رسيده‌ايم كه اسلام نظام سياسي، اجتماعي و اقتصادي ندارد" طبیعی است که فعالیتهای دولتی که مدعی اسلامگرایی محض است را فعالیت نبیند بلکه آن ها را بمثابه بزچرانی تلقی نماید.

مصاحبه های این روزهای این آقایان و اسلافشان بشدت رنگ و بوی عصبانیت به خود گرفته است، عصبانیتی که باعث شده اینان هر چه انصاف و معرفت در وجودشان هست را تمام و کمال "قی" بفرمایند و فکر کنم پر بیراه نیست اگر خطاب به این دوستان یادآوری کنیم که:

                                    "قل موتوا بغیظکم"

-------------------------------------------------------------

تتممه:

یادم می آید در روزگاران حاکمیت دوم خردادیها و کارگزارانیها، کوچکترین انتقادات و ایرادات از سوی افراد و جریانات منتقد آنان(مثلا روزنامه کیهان) با هجوم شدید تمام اذناب و همفکرانشان مواجه می شد چه برسد به چنین توهین های عظمایی که کل دستاورد یک دولت را زیر سوال ببرد لکن دوستانی که ادعای اصولگرایی و خداترسیشان گوش عالم و آدم را کر فرموده نسبت به این جسارتها ککشان هم نمی گزد و در این وانفسای تخریب و توهین به دولت مورد تایید "خاص" حضرت آقا، نقد برون گفتمانی را به کلی از یاد برده اند و سفت و محکم به مبانی نقد درون گفتمانی شان چسبیده اند تا مبادا سیلی پدرانه ای باقی نمانده باشد که به احمدی نژاد نزده باشند. باز هم گلی به جمال غیرت آقای نادران(که لسان تند و صریحش شهره است) که یک "ای بی تربیت دیگه از این حرفها نزنی ها" خطاب به محمد هاشمی گفته و گویا تاج زاده را گذاشته برای بعد تا مورد عنایتش قرار دهد!