چه بد دورانی شده ...
از دخت نبی اکرم(ص)به جز اسمی در اذهان ما چیزی نمانده و برای یک شیعه بخصوص زن و دختر شیعه چه قدر زشت و کریه است ندانستن سیره آن حضرت به جز مقداری اندک ...
بیشترین تاکید حضرت زهرا در اندک سخنان گهربارشان پایفشاری آن قدیسه بر موضوع عفاف و حیا و حجاب زنان است...
اما چقدر به این توصیه های مکرر صدیقه کبری (سلام الله علیها) توجه کرده ایم؟
سهم ما از فهم ایشان چقدر بوده؟
آیا بجز "یا فاطمه زهرا" گفتنهایمان در مواقع اضطرار و تنگنا معرفت بیشتری نسبت به ایشان یافته ایم؟
فاطمه(س) برای به کرسی نشاندن آرمانهایش طعم خونین مسمار در را چشید و جان و محسن عزیز خود را قربانی نمود اما ، ما چه کرده ایم؟ برای انتقام خون زهرا چه انجام داده ایم؟
چت با دوست پسرها یا دوست دخترهایمان؟
یا تلف کردن کرور کرور از وقتمان پشت اینترنت یا ماهواره یا فلان رمان هزار و اندی صفحه ای؟
شاید هم میخواهیم با سلاح "ماتیک" و "روژ لب" و "رنگ مو" و "لاک" کمر قاتلان بی بی دو عالم را خورد کنیم؟!
البته شاید عزم کرده ایم که در صف دشمنان و قاتلانش ایفای نقش نماییم. البته بعید هم نیست ...
"ابوبکر" و "عمر" و "قنفذ"های دیروز به درک واصل شدند. عمر و ابوبکر و قنفذهای امروز را دریابید
قاتلان امروز زهرا خود ماییم که بی حیایی و بی عفتی را محور اعمالمان قرار داده ایم و می خواهیم با آرایشهای آنچنانی همه عالم و آدم ما را ببینند تا کمی از غریزه خود نمایی ما اطفا شود...
باز هم صد رحمت به دختران امروزی ،پسران این دوران که دست شمر و یزید را هم از پشت بسته اند ...
به هر تقدیر فاطمیه آمد ...
چه خوب است ولو به اندازه دقیقه ای غرق شدن در چند ده سال دنیا را رها کنیم و به بینهایت در انتظارمان در قیامت هم قدری بیاندیشیم...
به ناراحتی و ناخشنودی پروردگار از ما که از هر بدبختی و فقری ناگوارتر است...
