حادثه ای که دو وجه داشت

وجهی سیاه و کدر و نیز صورتی زیبا و زلال

طفل کشی  عطش   کشتن یاران پسر فاطمه   به اسارت بردن خانواده امام حسین و ... جلوه های تیره حادثه کربلاست

بخشش دشمنان تائب   عزتمندی حسین و یارانش   مبارزه برای حفظ اسلام و ... وجوه روشن و زیبای حادثه عاشوراست 

ولی نمیدانم چرا بیشتر تمایل داریم سمت تاریک واقعه را بازگو کنیم

شاید به این دلیل که اشک آوری آن بیشتر است!

ولی مگر هدف ما اشک آوری است؟

چرا حادثه ای که اینقدر جلوه های حماسی و زیبا دارد را به حادثه ای تبدیل میکنیم که فقط مفهوم نفله شدگی را به ذهن متبادر می سازد؟

چه لزومی دارد تعداد تیرهاییکه به امام حسین خورد را به دروغ اینقدر زیاد نشان دهیم؟ اما به هدف و غایت اصلی امام نپردازیم

کاش در این ایام محرم بخاطر دوست داشتن امام حسین(ع) هم که شده ۳ جلد حماسه حسینی را مطالعه کنیم تا بفهمیم که واقعا چرا امام حسین تنها با ۷۲ یار به جنگ چند هزار جنگاور دشمن شتافت؟

یا علی