این روزها مردم یزد در برزخی از شادی و ناراحتی هستند؛ شعف و سرور از آن باب که ولی مطلق فقیه زمانشان را چند روزی، میزبان بودند و ناراحت از این جهت که رهبرشان یکشنبه شب، یزد را ترک کرد و رهسپار تهران شد.

حقیقتا چه روزهای خجسته و شیرینی بودند این 5 روز و حلاوت این شیرینی آنگاه صدچندان شد که مردمان "دارالعباده" در استقبال و میهمان نوازی از زعیم خویش، سنگ تمام گذاشتند. به جرات می توان گفت که در روز چهارشنبه 12 دی ماه 1386، نصف تمام جمعیت استان یزد، رهسپار عمارت "میرچخماق" شدند و بزرگترین استقبال تاریخ این دیار تاریخی را شکل دادند. استقبالی که، بلندگوهای دشمنان سیه روی انقلاب خمینی را برای هزار و یکمین بار "خفه" نمود و اگر این امر، "سنگ نمام گذاشتن" نیست، پس چیست؟ مردم یزد در این چند روز امتحانشان را پس دادند و پای ورقه ی آنها را نمی توان کمتر از 20، نمره داد.

استاندار و امام جمعه ی یزد، خیلی تلاش کردند تا عطش مردم یزد را با سفر رهبری به یزد سیراب نمایند لکن این عمل بمثابه آن بود که برای خاموش نمودن آتشی، در آن هیزم بریزند. مردم یزد، این چند روز شعله ور شدند و چه شعله های زیبا و ارزشمندی.

گفتم ببینمت مگرم درد اشتیاق ساکن شود، بدیدم و مشتاق تر شدم .

- در ميان دانشجوياني كه نتوانستند وارد سالن شوند، دانشجوياني از طبس نيز حضور داشتند كه از 400 كيلومتري يزد، به عشق حضرت آقا به دانشگاه يزد آمده بودند

- دانشجويان قبل از ورود حضرت آقا اشعار و شعارهاي متعددي را زمزمه مي كردند و در اين ميان قرائت جمعي دعاي فرج حال و هوايي خاص به فضا بخشيده بود.

- در ميان مهمانان، علاوه بر مسئولان استاني، افرادي چون سردار عزيز جعفري(فرمانده ي كل سپاه پاسداران) و نيز حجت الاسلام سيد محمود دعايي(مدير مسئول روزنامه ي اطلاعات) كه اصالتا يزدي هم مي باشند، حضور داشتند.

- جاي وزراي علوم و بهداشت در جلسه خالي بود، گفته مي شود زاهدي و لنكراني بعلت نامساعد بودن هوا نتوانسته اند به سمت يزد پرواز كنند.

- از طرف استاندار يزد، آيت الله مصباح يزدي نيز براي استقبال از رهبري به يزد دعوت شده بود كه علامه مصباح طي نامه اي عدم حضورشان را اين گونه تبيين نمودند: " ... از اينكه حقير، بخاطر ضعف مجاز و تعدد امراض و بيماري ها از اين افتخار محرومم و نمي توانم دعوت جنابعالي را اجابت كنم احساس حسرت و تاسف مي كنم و انتظار دارم جنابعالي به نيابت از حقير دست مبارك ايشان را ببوسيد."

- با بلند شدن 2 تن از روساي اصلي دانشگاههاي يزد(دانشگاه علوم پزشكي و دانشگاه يزد) و رفتنشان به آن سوي پرده معلوم شد كه حضرت آقا تشريف آورده آورده اند.

- آقا راس ساعت 9 و 45 دقيقه، با شعارهاي ممتد دانشجويان به سالن وارد شدند.

- به سنت همه ي ديدارهاي رهبري از دانشگاهها، دانشجويان شروع به همنوايي اشعاري كردند كه قبل از جلسه آن را تمرين نموده بودند:

ما عاشقان كوي حسينيم     ما پيروان پير خمينيم 

اي رهبر امت، جان را به راهت مي كنيم قربان

ما ياوران ولايت هستيم     در انتظار شهادت هستيم

ما شور حسيني، مهر خميني، در سينه داريم

ما با خامنه اي پيمان و عهد ديرانه داريم

ارباب دلهاي ما حسين است    دلهاي عاشق در شور و شين است

ما مست و خراب كرببلا و دلداده هستيم

ما تا امدن حضرت مهدي آماده هستيم

- نوبت به سخنرانان رسيد؛ اول دكتر ميبدي رييس دانشگاه يزد صحبت كرد و به نمايندگي از جامعه ي دانشگاهي استان يزد به آقا خوش آمد گفت. نكته ي جالبي كه در سخنان وي جلب توجه مي كرد، آن بود كه در قبل از انقلاب، يزد كلا 200 دانشجو داشته كه اين رقم پس از انقلاب به 5900 نفر رسيده است.

- نفر دوم دكتر محمد افخمي اردكاني بود كه مي گفت به بودجه هاي تحقيقاتي متناسب با اهداف چشم انداز نياز داريم.

- نفر سوم، مهدي زارع، مسئول بسيج دانشجويي دانشگاه يزد بود كه نكات جالبي را خاطرنشان ساخت. اينكه "در ابتداي عرايضم فرصت را غنيمت شمرده و تشكر خالصانه ي دانشجويي را نسبت به عملكرد دولت عدالتخواه، انقلابي، مظلوم اما مقتدر دكتر احمدي ن‍‍ژاد ابراز مي نمايم" و اينكه "صدا و سيما به جاي توجه به نيازهاي جامعه و مردم، مبناي سياستگذاري خود را با توجيهات غيراصولي به سمت مصرف گرايي و صرفا سرگرم كردن مردم تعيين كرده است، تا جاييكه، بعضا مخرب ارزشهاي اسلامي شده است" و اينكه "تعدادي از عوامل قدرتند كه نه راي مردم و نه حتي بزرگترين قدرتهاي اجرايي كشور اعم از رييس جمهور و هيئت دولت نمي توانند كوچكترين تغييري در روند آنها بوجود آورند و بقدري در دستگاههاي اجرايي ذي نفوذند كه به محض كوچكترين اظهارنظر درباره ي آنان بحراني در كشور درست مي شود." از نكات برجسته ي نطق طولاني وي بود.

- فاطمه آيت اللهي، نويد نصيرزاده و علي زنجاني سخنرانان بعدي بودند كه به نكات مختلفي اشاره نمودند.

- هفتمين سخنران، خانم ندا سراستادي بود كه مي گفت "بودجه ي فرهنگي ورزشي دانشگاههاي پيام نور يك هشتم بودجه هاي فرهنگي ورزشي دانشگاههاي دولتي است و نيز دانشجوي پيام نور، احساس دانشجو بودن نمي كند." كه اين جمله ي وي تشويقهاي مكرر دانشجويان حاضر را در پي داشت.

- سخنران بعدي، حسين زمانيان، بود كه پيشنهاد كرد "يزد" بعنوان مركز مهندسي فرهنگي كشور تثبيت شود و سخنران نهايي جلسه، امير ناصري دهكردي بود كه پس از پايان صحبتهايش به دستبوس آقا رفت و چفيه ي آقا را هم دريافت كرد.

- سخنان آقا در باب حمايت از دولت باز هم مورد سانسور بيرحمانه ي تلويزيون قرار گرفت:

"متأسفانه راجع به اغلب تصميمات دستگاه اداره‏ى كشور از سوى يك عده مخالف‏خوان اشكال‏تراشى ميشود؛ اشكال‏تراشى‏هاى غير منطقى. اگر تصميم اقتصادى است، اگر تصميم سياسى است، اگر تصميم در حوزه‏ى مسائل هنرى و فرهنگى است، اگر تصميم در حوزه‏ى مسائل بين‏المللى است، به خصوص نسبت به دولت - حالا نسبت به رهبرى يك مقدار رودربايستى‏اى هست و يك چيزهائى را ملاحظه ميكنند - آزاد، راحت و با اهانت مطالبى ميگويند. اين كارها زشت است. ... دولت تصميم اقتصادى ميگيرد، اعتراض پشت سر اعتراض، آن هم با لحنهاى اهانت‏آميز؛ تصميم سياسى ميگيرد، همين طور؛ تصميم بين‏المللى ميگيرد، همين طور؛ به فلان سفر ميرود، همين‏طور؛ به فلان سفر نميرود، همين طور. وقتى ما سوار اين اتوبوس شديم و به اين راننده اطمينان كرديم، ديگر سر هر پيچى كه نبايد گفت آقا مواظب باش، آقا دستم فلان شد، دلم لرزيد. خب دارد رانندگى ميكند، ميرود ديگر. اين در حالى است كه اين دولت انصافاً دولت پركار و در بعضى از خصوصيات نمونه است. اينكه به همه‏ى شهرها ميروند، اين خيلى براى من مهم است؛ خيلى براى من جالب است."

اين جمله ي حضرت آقا تكبير دانشجويان را در پي داشت، سپس آقا ادامه داد:‌

"اينكه به همه‏ى شهرها ميروند، اين خيلى براى من مهم است؛ خيلى براى من جالب است.رئيس جمهور، وزير و مديران ارشد اجرائى كشور به شهرهاى مختلف ميروند. اين رفتن به شهرها خيلى تأثير دارد. بعضى ميگويند آقا ما گزارشها را كه ميخوانيم؛ نه، گزارش خواندن فرق ميكند با رفتن. شايد بيش از اغلب مديرها براى من گزارش مى‏آيد. وقتى انسان ميرود به يك شهرى، ميرود به يك استانى، مى‏نشيند با يك مردمى، مى‏نشيند با يك مجموعه‏ى جوانى، مى‏بيند گزارشها با آنچه كه واقعيت است، تفاوتهائى دارد. انسان آنچه كه مى‏بيند و ميشنود، از گزارش خيلى باارزش‏تر است. اين كار را امروز دولت دارد ميكند. به همه جاى كشور سفر ميكنند. يك گوشه‏اى از اين را ميگيرند، تبديلش ميكنند به نقطه‏ى ضعف و ايراد گرفتن. چرا در اين سفر صد تا مصوبه داشتيد؛ در حالى كه پنجاه تايش بيشتر قابل عمل نيست؟ خيلى خوب، حالا پنجاه تايش عمل بشود؛ اين بهتر از هيچى نيست؟ اينها ايجاد يأس است. ايرادتراشى‏هاى بيخود: چرا به فلان سفر رفتيد؟ چرا به فلان سفر نرفتيد؟ اينها اشكال‏تراشى‏هائى است كه يأس‏آفرين است. عرض كردم؛ اغلب كسانى هم كه اين كار ميكنند، توجه ندارند به دنباله‏ى كارشان. بالاخره هر دولتى ضعفى دارد. نه اينكه اين دولت ضعف ندارد؛ چرا، ضعف و خطا دارند؛ مثل بقيه‏ى دولتها. بنده‏اى كه ميخواهم خطا بگيرم، مگر خودم خطا ندارم؟ خطاهاى ما الى ماشاءاللَّه؛ يكى دو تا كه نيست. انسان جايزالخطاست؛ بايد تلاش كند خطا نكند يا كمتر بكند. كسانى هم كه خطاى طرف مقابل را مى‏بينند، بايد دلسوزى كنند و خطا را به گوش او برسانند؛ اما هوچيگرى كردن، مردم را دلسرد كردن، اعتماد به نفس مردم را شكستن، آنها را نااميد كردن نسبت به آينده، هيچ روا نيست."

- رهبر انقلاب در بخشی از سخنانشان فرمودند: "یک روزی بود که غرب نمی توانست ۵ عدد سانتریفیوز را تحمل کند، امروز ۳۰۰۰ سانتریفیوژ دارد کار می کند و مبالغ زیادی در حال آماده شدن است" در این هنگام یکی از دانشجویان شعار "انرژی هسته ای حق مسلم ماست" را سر داد که حضرت آقا مانع از ادامه ی شعار دادن وی شدند و فرمودند: "صبر کنید، این رو که من می دونم حق شماست"، که این جمله خنده ی حاضران را در پی داشت.

- رهبر انقلاب در باب اعتماد به نفس نکات مختلفی را بیان کردند و به همین مناسبت به ذکر خاطره ای هم پرداختند: "سالها پیش از انقلاب، به منزل دوستمان در مشهد رفتیم. به حسب تصادف نماینده ی آن روز مشهد در مجلس شورای ملی نیز به خانه ی دوست ما آمده بود. ما آن روز جوان بودیم و مثل امروز شما که هرچه  می خواهید می گویید بنده شروع کردم به انتقاد از دستگاه حاکم. بنا کرد به مجادله کردن با ما. من گفتم مملکت را راکد نگه داشتیم. همش واردات. همش واردات. جواب داد: بهتر! بهتر!، اروپاییها مثل نوکر برای ما کار کنند و ما از نتایج آنها استفاده کنیم!!!"

روسياهي ذغال در بهار بيانات رهبري

 ------------------------------------------

بعدالتحریر:

حضرت آقا: شرايط كشور بحراني و خطرناك نيست

(مرتبط: هیچگاه از شکل "استوانه" خوشم نمی آمده!)

هوا از صبح ابري بود، برخلاف دلهاي مردمان دارالعباده. هيچ كس و حتي خوشبين ترين مسئولان استان هم پيش بيني چنين استقبال با شكوهي را از حضرت آقا نمي كردند. اما اهالي استان يزد مردانگي به خرج دادند و براي تجديد بيعت با مولاي خود به خيابانها سرازير شدند، بطوريكه در ميدان بزرگ اميرچخماق(محل سخنراني مقام معظم رهبري) و خيابانهاي اطراف آن، از ساعتها پيش از حضور ايشان، جاي سوزن انداختن نبود.

- استقبال امروز از مقام عظماي ولايت، بزرگترين استقبال تاريخ استان يزد بود و اين استان در طول عمر دراز خود تاكنون چنين جمعيت عظيمي را در كوچه ها و خيابانهايش، به خود نديده بود.

- تعداد قابل توجهي از افراديكه در اين ميدان متجمع بودند روزهاي قبل با پاي پياده از شهرهايي چون ميبد، خاتم، ابركوه، اردكان، صدوق، بافق، تفت، مهريز و … به شهر يزد آمده بودند. شهرهايي كه فاصله شان تا يزد بعضا به 300 كيلومتر هم مي رسد.

- قرار بود تا مسير استقبال از چهارراه دولت آباد تا ميدان اميرچخماق باشد، اما بعلت شور و شوق فراوان مردم يزد دامنه ي اين استقبال تا كيلومترها قبل از چهارراه دولت آباد كشيده شده بود.

- در مسيرهاي منتهي به ميدان محل سخنراني، ايستگاه هاي صلواتي متعددي به چشم مي خورد كه توسط نهادهاي دولتي و غيردولتي راه اندازي شده بودند و به توزيع عکس و گل و شيريني و چاي مي پرداختند.

- تقريبا از ساعت 7 صبح محوطه ي داخلي ميدان اميرچخماق مملو از جمعيت شده بود که اکثر این جمعیت را دختران و پسران جوان و نوجوان تشکیل می دادند.

- اتومبيل حامل مقام معظم رهبري، بعلت ازدحام زياد جمعيت، مسير 15 دقيقه اي استقبال را در عرض 1 ساعت و نيم طي نمود.

- مردم با سلیقه ی یزد، مسير حضور رهبر انقلاب اسلامي تا ميدان امير چخماق را گل چيده بودند.

- برنامه ها از ساعت 9 صبح با تلاوت آياتي چند از كلام الله مجيد آغاز گرديد. سپس آقاي علي اكبر سليماني، شاعر جانباز يزدي به قرائت شعرش پرداخت

سلام بر تو و بر جبرئيل حافظ تو    سلام بر تو و ناي گرم و نافذ تو ///  خوش آمدي به كوير عطش اگر سرد است     كه سالهاست غم او، غم ابرمرد است///   سلام جمله شهيدان از عطش سيراب      نثار روح سپيد تو اي روايت ناب

- نكته اي كه مجري پرشور برنامه بر ان تاكيد داشت آن بود كه رهبر معظم انقلاب پس از 22 سال به يزد سفر نمودند و اينكه ايشان اولين مرجع تقليدي هستند كه قدوم مباركشان را به شهر يزد گذارده اند.

- پس از آن، مداحي به نام آقاي سيدرضايي به خواندن شعر زيبايش پرداخت كه مردم هم وي را همراهي كردند

شهيدان برخيزيد   به مقدمش گل ريزيد   ///   نور جلي مي آيد   سيد علي مي آيد

- مجري برنامه در قسمت ديگري از برنامه اظهار داشت كه خردسالترين شهيد كشور(شهيد ذوالفقاري ميبدي) متعلق به يزد است، همينطور اولين شهيد در راه مبارزه با استكبار آمریکا(شهيد محمد منتظرقائم).

- انتظار چندين ساعته ي مردم در ساعت 11 پايان يافت و مقام عظماي ولايت به همراه استاندار و امام جمعه ي يزد وارد بناي اميرچخماق شدند. با ورود رهبر معظم انقلاب جمعيت به يكباره از جاي خود كنده شد و با شعارهاي "ما اهل كوفه نيستيم، علي تنها ماند" ، "صل علي محمد بوي خميني امد" و ... به رهبري معظم انقلاب خوش امد گفتند.

اين شعارها ادامه داشت تا آنكه با شروع سخنراني آقاي صدوقي(امام جمعه ي يزد) قدري از شدت شعارها كاسته شد.

- مقام معظم رهبري بيست دقيقه ي اول سخنرانيشان را به بيان "مناقب" مردم استان يزد پرداختند و فرمودند: "شهر شما و استان شما، مركز دانش، مركز هنر، مركز كار و تلاش و ابتكار، مركز ايمان و دين باوري است. همواره مردم عزيز شهر يزد و استان يزد را بعنوان مردمي با استعداد، نجيب، سرشار از ايمان و باور ديني، سرشار از نيروي كار و ابتكار و تحرك و اماده ي در همه ي ميدان ها درخشيده اند. "

- مقام معظم رهبري در ادامه به بيان شرح سفر خود به يزد در پيش از انقلاب پرداختند و فرمودند:

" وضعيتي كه آن زمان در يزد ديدم برايم شگفت آور بود، روحيه ي پرتپش انقلابي در كنار نظم و انضباط و متانت. من در اين شهر شهيد آيت الله صدوقي را در آن دوره، نه فقط بعنوان يك روحاني برجسته، بلكه بعنوان يك رهبر ديني، فرهنگي، سياسي و تمام عيار در اين شهر يزد و در شهرهاي سرتاسر استان مشاهده كردم و احساس كردم. چند روزي در يزد بودم و شهرهاي ديگر را هم ديده بودم. اما وضع يزد، بدون اغراق يك وضعيت استثنايي بود."

- حضرت آيت الله خامنه اي، اشاره اي به وضعيت خوب دانش آموزان يزدي در سطح كنكور هم نمودند و فرمودند: "شهر يزد، شهر علم است. نام آوردن از دانشمندان يزد، ساعتها وقت مي برد. اين فقط مربوط به گذشته نيست. در دوران تحصيل و فعاليتهاي اجتماعي ما، علما و شخصيتها و چهره هاي برجسته و درخشاني در يزد بودند و امروز هم مي بينيم كه طي 14 سال بيشترين قبولي را در شركت كنندگان در كنكور را دارد." 

- مقام معظم رهبري با اشاره به حضور چشمگير مردم يزد در جبهه هاي نبرد حق عليه باطل، فرمودند:‌ "مردم يزد فقط در خانه ها ننشستند تا فقط براي پيروزي رزمندگان دعا كنند بلكه وارد جبهه ها شدند. تيپ الغدير يزد و پادگان الغدیر یزد يكي از قويترين، بهترين، پرخطر پذيرترين و منظم ترين تيپهاي موجود در جبهه بود."

- مقام عظماي ولايت در بخش ديگري از سخنانشان براي تبيين هرچه بهتر سختكوشي و مجاهدت مردم يزد به ذكر خاطره اي پرداختند كه در 50 سال قبل در زمين هاي بين كربلا و نجف باغستانهاي عظيمي وجود داشت كه بین همه ی مردم عراق، معروف بود در دل كوير، اين كشت عظيم به دست يزديها انجام گرفته بود.

- رهبر انقلاب در حمایت از سفرهای استانی دولت هم جملاتی را ایراد فرمودند: "حل مشكلات، كار آساني نيست اما مسئولان براي رفع موانع، بي‌وقفه در تلاشند و اين سعي و تلاش امري باارزش است. حرکت دولت به استانها بسيار خوب و مبارک است و من از اين حرکت مجموعه دولت و سفر به شهرها قدرداني مي کنم. اينکه مشي مردمي اتخاذ مي کند، با ارزش است. برخي شهرها که يک مديرکل را نديده اند، اکنون رئيس جمهور و وزيران را مي بينند که بايد قدردان بود. مصوبات استانها هم اگر برخي اجرا نشود، آنچه اجرا مي شود، مغتنم است ولي بايد براي اجراي حداکثر آنها تلاش و برنامه ريزي کرد."

- رهبر معظم انقلاب اشاراتي ديگر هم داشتند: اينكه براي حفظ خلق و خوي قناعت نبايد اسير اشرافيگري شويم، اينكه يكي از داروهاي بسيار موثري كه ملت ما به آن احتياج دارد "اعتماد به نفس" است و انقلاب و جنگ را به اتكا به همين عامل، به پيش برديم، اينكه امروز در مسير "جامعه ي اسلامي" در حال حركتيم و در مقابل، ليبرال دموكراسي غرب با مفاسد عديده اي چون بحران اخلاقي، بحران جنسي، بحران خانوادگي، بحران اقتصادي و بحران بي عدالتي دست و پنجه نرم مي كند، اينكه امروز هيچ كشوري در منطقه در اتكاي به آراي مردم و عواطف مردم به پاي ايران نمي رسد، اينكه برخي مي خواستند باب انتخابات را در كشور مسدود كنند تا دشمنان بتوانند بگويند نظام جمهوري اسلامي مردمي نيست، اما اراده ي خداي متعال چيز ديگري را رقم زد، و ...

- سخنان شيوا و دلنشين ولي امت نزديكي هاي اذان ظهر و با مرور چند دعاي زيبا به پايان رسيد و به اين ترتيب مردم يزد، هفته ي ولايت سال 1428 هجري قمري را هرگز از ياد نخواهند برد.

امروز روز يزد و يزديها بود...

این روزها، خاکهای انبوه کویر یزد احساس دریا بودن می کنند، زیرا قرار است قدمگاه نایب برحق حضرت عشق(ارواحنا له الفداه) باشند.

خوش به حال همشهریانم، زیرا قرار است میزبان قلب تپنده ی جهان تشیع باشند. ای کاش مردمان خونگرم و دوست داشتنی "دارالعباده"، قدر این حضور را بدانند و اجازه ندهند لحظه به لحظه ی این چند روز یعنی چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه و شنبه از دستشان برود.

چهارشنبه ی این هفته، میدان امیرچخماق، مرکز پرگار همه ی عالم خواهد بود و چه موهبتی برای اهالی دیار آسمان پرستاره و خورشید سوزان، از این بالاتر؟

ای کاش مردم و خصوصا مسئولین استان در این چند روز فقط گوش باشند و دیگر هیچ. ای کاش به رهبری معظم انقلاب صرفا به دید دست افزاری برای حل فلان مشکل استانداری یا خاتمه دادن به بهمان دعوای 2 نهاد، نگریسته نشود.

به رغم مدعیانی که منع عشق می کنند        جمال چهره ی تو حجت موجه ماست

 (( می گفت روزی در دفتر کارش نشسته بود که سر و کله ی دخترک، پیدا شد. دختر شهید بود و وقتی نشست فقط به یک نکته خیره شده بود. سوالاتم را بدون هیچ گونه واکنش احساسی و عاطفی، عین یک ربات و با لحنی ثابت، پاسخ می داد؛ باصطلاح پزشکان، عین بیمارانِ "ماسکه" شده بود!

می گفت خودش چیزی بروز نمی داد اما من با این قرائن فهمیدم در زندگی این دختر گره و گیری وجود دارد. بنابه اقتضای کارم، پیگیر ماجرا شدم و اتفاقا همه چیز در همان ابتدای کار برایم روشن شد. جند سال پس از شهادت پدر، مادر دختر تصمیم به ازدواج مجدد می گیرد. اتفاقا مرد منتخب آن زن، یک عضو هیئت علمی دانشگاه بوده. بعد از این ازدواج دختر، بسیار تنها می شود و پس از چندی، ناپدری، شروع به دعوا و ضرب و شتم شدید دختر بینوا می کند.

دختر به هر ترتیبی که بود تحمل می کرد تا آن که یک روز ناپدری، دخترک را به زور در یک گونی جای داده و در صندوق عقب اتومبیلش می گذارد. بعد او را لب رودخانه ای می برد و تهدیدش می کند که اگر پایش را از زندگی شخصی مرد بیرون نکشد او را خواهد کشت. پس از این حادثه سیلی ها و لگدها همچنان ادامه داشته تا آن که بنیاد شهید از این ماجرا با خبر می شود و با شکایت به دادگاه، قرار عدم صلاحیت برای مادر و ناپدری صادر می شود و وی، روانه ی یکی از پرورشگاههای تحت نظارت بنیاد می شود.

پدربزرگ پدری دختر که خود نیز از جانبازان شیمیایی جنگ بوده است از این ماجرا مطلع شده و از بنیاد، تقاضا می کند که سرپرستی نوه اش را به او بسپارند. بنیاد نیز به همین طریق عمل می کند؛ اما پس از دو سال، پدربزرگ دختر بر اثر عوارض شیمیایی به شهادت می رسد و دختر باز هم تنها می ماند و این بار سنگین تنهایی باضافه ی بی پولی و افت تحصیلی شدید، آنقدر بر او فشار وارد می کند که به من مراجعه نمود...))

                                      بوسه های دیروز پدر، سیلی های امروز جامعه

این ماجرای دردناک و رقت بار، نه داستان یک فیلم سینمایی است و نه حاصل اوهام نگارنده. این ماجرا، شرح حکایت دردناک نوع زیستن بسیاری از فرزندان معظم شهداء است که یکی از مسئولین برایم تعریف می کرد. حکایت خلاء عاطفی شدیدی که این عزیزان با آن دست و پنجه نرم می کنند، خلائی که جامعه ی بی مروت و قدرناشناس امروز ما، کاملا آن را به ورطه ی فراموشی سپرده است.

ای کاش این جامعه تنها فراموش می کرد ولااقل نمک به زخم آنان نمی پاشید. می پرسید چرا نمک به زخم؟ آری! بسیاری از استادان و دانشجویان "کم مغز" دانشگاهها را می گویم که به فرزندان شاهد، اغلب به دید موجوداتی کودن و نفهم می نگرند که با زور سهمیه به دانشگاهها راه یافته اند. کم مغزند چون اینقدر نمی دانند که یک فرزند شهید برای راهیابی به یک رشته، باید 80 درصد نمره ی آخرین فرد پذیرفته شده در آن رشته را کسب نماید، پس به لحاظ علمی چیزی از بقیه ی دانشجویان کم ندارد. کم مغزند چون یادشان رفته که ناموسشان و جانشان و مالشان به قیمت جان پدران همین بچه ها، از تعرض و تجاوز بعثی های کافر، مصون و محفوظ ماند. و این کم مغزی این افراد سبب شده که بچه های شهید بجای افتخار به پدرانشان، خجالت بکشند که خود را فرزند شهید معرفی کنند و مدام از تصور پدرشان فرار کنند.