در حال ورود به خوابگاه بودم

یکی از دوستای همکلاسیم را دیدم از موضوعات مختلفی صحبت کردیم تا اینکه در آستانه خداحافظی دوستم گفت : "فلانی شنیدی می خوان بچه ها رو ببرن دیدار آقا"

باور نکردم به او گفتم:"شایعست"

اصلا در مخیله ام هم نمیگنجید که روزی به اتفاق بچه های دانشگاه به زیارت آقا شرفیاب شوم

اما وقتی خودم را در دفتر امور فرهنگی دانشگاه در حالیکه کارت دیدار در دستم بود دیدم دیگر باور کرده بودم

صبح پنجشنبه مصادف با عید غدیر به سمت بیت حرکت کردیم .

عجب تقارن زیبایی بود " دیدارمان با مولای زمانمان و عید مبارک غدیر"

بعد از بازرسیهای متعدد به داخل بیت راه یافتم . یک ساعت مانده بود تا آقا بیاید. این یک ساعت را بچه ها با مولودی و خواندن مناجاتها و دعاهای دسته جمعی و البته شوخیهایی که فقط آنها را بین دانشجویان دانشگاه امام صادق(ع) میتوانستی ببینی سپری کردیم .

تا اینکه آقا آمد ...

به یکباره جمعیت از جای خود کنده شد و به سمت پیر مراد خود روانه شد .

علاوه بر شعارهای معمول که در هنگام ورود آقا سر میدهند بچه ها برای لحظاتی کوتاه شعر " باید گذشتن از دنیا به آسانی " را خواندند .

قرائت قرآن برعهده دکتر لاجوردی بود .

بعد از او حاج آقا مهدوی (رئیس دانشگاه) به ایراد سخن پرداخت .

از دانشگاه و اهداف عالیه ای که مد نظر داشتند گفتند و گفتند که انشاالله ۱۲۰ سال عمر کنم تا محصولات دانشگاه را ببینم. در ضمن به این نکته هم اشاره فرمودند که خود آقا هم از موسسان جامعه الصادق بوده اند

بعد از صحبتهای نمایندگان اساتید و دانشجویان یکی از دانشجویان از جای خود برخاست و درباره خوابگاههای متاهلی صحبت کرد

جا خیلی تنگ بود و بچه ها خصوصا آنه که جلو نشسته بودند بسیار معذب بودند اما با این حال همه محو سخنان آقا بودند .

آقا موضوعات مختلفی را مطرح کردند

از الگو بودن دانشگاه اسلامی در علم آموزی عاشقانه و نیز افق صحیح دانشگاه که تبدیل شدن به مجع تحقیقات علوم انسانی در جهان باد باشد و گفتند که :

"خروجى دانشگاه امام صادق، ایده‏آلش فقط نباید این باشد که حالا بیرون بیاید، فرض کنید اگر در فلان رشته، درس خوانده برود وکیل بشود یا محضردار بشود و یا برود کارمند فلان دستگاه وزارتىِ دولتى بشود؛ نه اینکه من مخالف باشم؛ نه، من موافقم که جوان‏هاى خوب در ارکان تشکیلات اجرایى کشور - چه قضایى و چه قوه‏ مجریه - حضور داشته باشند؛ اما این براى خروجى دانشگاه امام صادق ایده ‏آل نیست؛ ایده‏آل و آن نقطه‏ آرمانى را باید از همان مطالبى که تا الان در این نیم ساعته عرض کردم، جست. شما باید در علم، یک حرکتى به وجود آورید؛ باید در دنیاى دانش ‏آموزى و پیشرفت علم و بناى علمى کشور، یک تحرکى به وجود آورید؛ این است آن رسالت اصلى شما. کارى کنید که دانشمندان مسلمان و مؤمن ما، در رشته‏هاى مختلف علوم انسانى، صاحب‏ نظرانى شوند که دنیا از نظرات اینها استفاده کند؛ کارى کنید که دانشگاه امام صادق، نه فقط در مقایسه‏ با فلان دانشگاه دیگرى که در تهران یا شهرستان هست، یک رتبه جلوترى به دست آورد؛ بلکه این دانشگاه مرجع تحقیقات مراکز علمى و دانشگاه ‏هاى دنیا بشود. "

آن دیدار نیز پایان یافت و ما در حسرت دیدار دوباره رهبرمان هستیم